Bouwwerf Toerisme

"Ground zero", zoals het door de toeristen nog steeds genoemd wordt, is sinds kort niet langer slechts een diep gat maar een bouwput. Dit maakt van het World Trade Center de meest bekeken bouwwerf in New York, misschien wel ter wereld.

New York/New Jersey reizigers, voor wie het WTC sinds november 2003 weer het eindstation van de treintrip vanuit Jersey City naar downtown Manhattan is, worden willes nilles met de dagelijkse werkactiviteiten geconfronteerd. Indien de trein wat langer uitblijft, of een tijd blijft steken in de tunnel, weten we al dat er wat nieuws gaande is. Deze week zijn er 'construction blasts'.



Op een bord in het station wordt aangekondigd dat,ter voorbereiding van de fundering van de nieuwe toren, er regelmatig ontploffingen gaan te horen zijn. Niet dat de New Yorkers er moeten van wakker van liggen. Met het aan en afrijden van vrachtwagens en heftrucks, de binnenrijdende treinen en het rumoer van de bovenliggende stad, zou het me al verwonderen dat de arbeiders die er langs staan de ontploffing horen.

Het uiteindelijk ontwerp van de Freedom Tower is gisteren, alweer, onthuldigd. De ontwerpers hadden de bom bestendige betonne basis van de toren willen bekleden met metalen platen. Blijkbaar leek de toren dan teveel op een fort en daardoor zou het WTC monument teveel in de schaduw komen te liggen. De platen werden in het nieuwe ontwerp vervangen door glazen prismas.

Niet enkel het uiteindelijk ontwerp laat op zich wachten. Ontploffingen of niet, de tweede steenlegging is nog niet voor morgen. De uitbetaling van verzekeringsgeld voor de oude torens laat op zich wachten. Dit is niet naar de zin van de WTC bouwvakkers die maandag - niet toevallig ook de dag dat de WTC eigenaars de verzekeraars voor het gerecht brachten - luid protesteerden tegen de treuzelende verzekeraars. De mannen met de borden stonden vooraan. "Osama sez: I like Allianz Insurance" las er een.

Sinds de eerste steenlegging, toch alweer van 4 juli 2004 geleden, is het ontwerp danig veranderd. Zodanig dat de granieten hoeksteen deze week zelf van de werf weggehaald werd om aangepast te worden aan het nieuwe ontwerp. Zelfs de ontploffingen kunnen deze stap achteruit niet verhullen.

Reality Czech

Gisteren werden we bij onze Nederlandse vrienden verwacht voor een 'world cup ontbijt'. Daar noch ik (Belg), noch mijn vriend (Indier), een ploeg te supporteren hebben, adopteerde we voor het gemak team orange.

Het zicht vanuit hun downtown Manhattan appartement op de New York Bay is prachtig, maar het werd overschaduwd door het spektakel binnenhuis. Een Nederlandse vlag hing op de bank, de gastvrouw torste een enorme oranjekleurige vikingshelm op het hoofd en de heer des huizes een soort overmaatse pluche oranje buishoed. Een grote opblaasbare oranje kroon stond ter reserve op de koffie tafel.

Gelukkig won oranje (verdient, het moet gezegd) en dus bleven de mimosa's rijkelijk vloeien. Waarschijnlijk daardoor vond ik het nederlands overwinningslied dat ten berde werd gebracht aandoenlijk.

Team USA had vandaag minder geluk. In allerlei promotiefilmpjes werd naarvoorgebracht dat de Americanen deze keer echt meetellen. "The Europans are no longer looking forward to play against us" was de toon.

De Tsjech Koller zet hun in de eerste vijf minuten terug met de voeten op aarde. Spijtig genoeg raakten die voeten de bal niet genoeg. Resultaat: USA-Czech Republic 0-3. "Misschien wel het beste wat hun kon overkomen" zei Alexi Lalas - die zelf nog voor het nationale team speelde - op ESPN2, "Ze gaan nu naar de video gaan kijken en zien wat ze beter moeten doen tegen de Italianen".

De slechte reclame voor team America kunnen ze hier wel missen net nu de geestdrift voor voetbal (hier soccer of ook wel football for sissies genoemd)wat de hoogte in ging. De commentatoren op ESPN zitten er verslagen bij. In iets niet de beste zijn is zowat het pijnlijkste wat een Amerikaan kan overkomen.

6-6-6

Het was me wat ontgaan maar 6-6-6 blijkt voor sommige meer dan een er wat goed uitziende datum te zijn. Zij hopen op, of zien op tegen, het komen van 'the anti-christ'.

Dat er wat rond te doen ging zijn was te verwachten in een land waar de verdieping 13 vaak helemaal wordt overgeslagen (enfin, toch in het benoemen van verdiepingen, ze gaan gewoon van 12 naar 14).

Een artikel in newstimeslive.com moet klaarheid in de zaak brengen. Het is allemaal een groot misverstand zegt ene Prof. Stevens. Het boek van revelaties spreekt wel van 666 als het nummer van het beest maar dat was dan niet bedoelt voor de duivel maar Rome en de Romeinse keizers, beweert de Professor.

http://news.newstimeslive.com/story.php?id=85405

Allerlei internetsites en kranten spelen handig op de nieuwswaardigheid van deze dag. Er wordt onder andere gerapporteerd dat er veel meer bruiloften zijn dan normaal (zonder veel uitleg waarom, het zal waarschijnlijk leuk staan op de uitnodiging).
Sommige geinterviewden blijven er nuchter onder en zeggen dat 06-06-2006 niet hetzelfde is als 6-6-6, hoeveel hype er ook rond zit. "Op 6 juni moeten we D-day herinneren, en geen nonsens" klinkt het ook.

Wat er ook van zei, gehyped wordt er inderdaad.

In de stad Hell, in Michigan, maakt men zich op voor de party van de eeuw. Ze bieden zelfs t-shirts en andere soeveniers te koop om deze speciale dag te herdenken. Allemaal tegen de prijs van $6.66 natuurlijk.

http://www.myrtlebeachonline.com/mld/myrtlebeachonline/news/weird_news/14734777.htm

De film "The Omen" - over een duivels jongetje met een 666 geboorteplek - wordt vandaag, in een herwerkte versie, heruitgebracht. Een goeie marketingzet.

Ook de Brooklynse brouwerij Sixpoint ziet de drieling datum wel zitten als dag voor wat reclame. Samen met de - in mijn opinie zeer fijne - bruine kroeg The Stoned Crow organizeren ze een "Shout at the Devil" promotie. Hamburgers en frietjes worden verkocht voor $6.66 and zes soorten Sixpoint bieren zullen vloeien uit zes tappen.

Net vandaag start ik mijn Nederlandstalige blog. Laat het genoteerd zijn: dit was geen stunt maar louter toevallig. Toch hoop ik - kwestie van deze schrijfselen wat interessant te houden - op zes goeie ingevingen, zes dagen per week in 2006.

Welkom in mijn achtertuin: New York

Sinds zowat vijf jaar ligt New York in mijn achtertuin, of achter mijn tuin om precies te zijn. Ik woon in Jersey City, aan de overkant van de Hudson. Veel goedkoper en toch is Manhattan slechts op tien minuten trein te bereiken (veel sneller dan zeg maar vanuit Queens of Brooklyn). Maar ja, ik heb dus geen NYkse post of telefoon code, en daar is het bij sommige mensen om te doen.

Ik kwam hier wonen in September 2001. Het nieuw is er dus al wat af.Toch ben ook ik nog steeds verbaasd hoe 'anders' hier alles wel is. Dat, en het feit dat mijn achtertuin de wereld op een eiland is, zal hopelijk genoeg interessant ؟ gemopper opleveren.

Alvast welkom, namaste, bem-vindo, dobro dosli, foon ying, merhaba ...